O AVÓ DE INÉS AGASALLOUNOS UN CASTIÑEIRO. DECIDIMOS TRANSPRANTALO NO CAMPO DE ARRIBA E ALÍ NOS DIRIXIMOS TODOS E TODAS. COA AXUDA DA MAMÁ DE INÉS QUE NOS TRUXO TODO O QUE PRECISAMOS E COA FORZA BRUTA DO PROFE XOSÉ CARLOS, O NOSO CASTIÑEIRO XA FORMA PARTE DO NOSO COLE E DOS NOSOS RECORDOS PORQUE PERMANECERÁ E CRECERÁ CON NÓS.
Esta semana viunos visitar unha mami moi especial que nos axudou a resolver algunhas dúbidas e a explicarnos cousas que aínda non coñecemos: o corazón, os ósos, como coller pesos pesados para non mancarnos... Maricarmen é o nome da nai de Claudia que viu con Ángel; o seu marido, para facer unha clase distinta e con aparatos que usan os médicos de verdade!!! Todo isto foi posible porque a mami é enfermeira e quería aportar o seu gran de área ó noso proxecto deste curso. (xa sabedes que estades todos e todas invitados e invitadas a participar)
Pitufo Charlatán apareceu o xoves 22 de novembro na nosa aula; o truxo o carteiro de correos que llo deu ó profe Emilio para que nolo truxera a clase. Cando chegou, os leóns e leonas non entendiamos nada xa que non esperabamos correo de ninguén pero cando abrimos o paquete e limos a carta comprendímolo todo.
Para escoller o seu novo nome fixemos grupos de tres e cada grupo tiña que chegar a un acordo entre eles. Ó final tiñamos 8 nomes e dos tres máis votados saiu "PITUFO CHARLATÁN".
A continuación tedes a carta que nos escribiu Pitufo Charlatán onde nos explica todo o que lle aconteceu.
Ola amigos e amigas da clase dos
leóns!!
Eu son un
Pitufo que fai uns días fun a dar un paseo polo bosque en bicicleta sen
casco. O último que recordó é que levei un golpe enorme na miña cabeza e
dende ese momento non recordo nada; nin o meu nome, nin onde vivo, nin como
chegar a miña casa, nin se teño familia... nada de nada!!! Estou realmente triste
e preocupado porque non sei como solucionar este problema e non teño a onde ir.
Senteime nunha
rocha no medio do bosque e comecei a chorar e de súpero escoitei ó lonxe como
unha persoa gritaba:
-Veña Pitufos, a facer a filaaaa!!!!
Asomei a cabeza entre as árbores e mirei a vosa profe Montse chamar por vós
no patio do voso colexio. Ó día seguinte armeime de valor e agocheime detrás
da roda do seu coche. Cando a vosa profe Montse iba a marchar do cole
presenteime, conteílle o que me aconteceu e pedinlle axuda.
Ela díxome que mentras non recuperase a memoria e recordase o meu nome,
onde vivía e como chegar ata alí podería quedar con vós xa que sodes uns nenos
e nenas superbós, divertidos, cariñosos e moi intelíxentes e que estariasdes
encantados de quedarvos comigo.
Parecevos ben????
Tamén me gustaría, se queredes, que me poñásedes un novo nome mentras non
recordo o meu e que me queirades e coidedes moito para axudarme a recuperar
todos os meus recordos.
Se estades dacordo tamén vos acompañarei os fins de semana as vosas casas
para non quedarme aquí só os sábados e domingos xa que poñeriame moi triste.
ESTE SAMAÍN 2012 COMEZOU ABRINDO BOCADO COS DEDOS DE BRUXA QUE ADRIÁN CHAPELA TRUXO Ó COLE PARA MERENDAR. Ó DÍA SEGUINTE OS LEÓNS E LEONAS FORON TRAENDO AS SÚAS CABAZAS, CADA CAL MÁIS TENEBROSA CÁ ANTERIOR. PERO O MELLOR CHEGOU O MÉRCORES CANDO VIÑEMOS DA CASA DISFRAZADOS E DISFRAZADAS COAS NOSAS MELLORES GALAS TERRORÍFICAS. DENDE BRUXAS A VAMPIROS, DE FRANKENSTEINS A ESQUELETES... HABÍA DE TODO!!!
DESPOIS DUNHA BOA MERENDOLA FUMOS Á BIBLIOTECA ONDE A PROFE LEUNOS UN CONTO DE TERROR (NON HAI FOTOS DISO) E XA PARA REMATAR VISITAMOS A EXPOSICIÓN COAS NOSAS CABAZAS.
ESTÁ CLARO QUE NON HAI NADA COMO PASAR UN BO RATO DE MEDO!!!! HAHAHAHAHA!!!
IRENE E A SÚA MAMÁ MARÍA PRESENTÁRONNOS A ENMA. A VERDADE É QUE FOI
UN GRAN MOMENTO XA QUE PUIDEMOS ACLARAR ALGUNHAS DÚBIDAS QUE TIÑAMOS EN
REFERENCIA Ó NACEMENTO: DOE? POR ONDE SAE O LEITE? COMO NACEU ENMA?...
ESTAS PREGUNTAS XURDIRON POLA CURIOSIDADE DUNHA DAS LEONAS POR COÑECER
COMO NACEU ELA MESMA E ESTE TEMA ESTÁ SENDO MOI MOTIVADOR PORA A NOSA
AULA.
ANA TRÚXONOS AS ECOGRAFÍAS QUE LLE FIXERON Á SÚA NAI CANDO ESTABA EMBARAZADA PARA QUE PUIDÉSEMOS OBSERVAR COMO CRECÍA E SE FORMABA POUCO A POUCO DENTRO DO BANDULLO DA SÚA MAMÁ; A VERDADE É QUE FOI UNHA SORPRESA PARA TODOS E TODAS.
FAI UN PAR DE SEMANAS UN MESTRE DESTE COLE AGASALLOUNOS CON MOITAS PRANTIÑAS DE ACEVO QUE PRECISABAN UN TARRO ONDE SER PRANTADAS E CRECER. OS LEÓNS E LEONAS DECIDIMOS FACELO E POR ISO CADA UN DELES E DELAS TROUXO UN TARRO DE IOGUR Ó COLE. DESPOIS DE INTRODUCIL NEL TERRA, HUMUS, A PRANTIÑA E AUGA, CADA UN DE NÓS TEN UN PEQUENO ACEVO DO CAL RESPONSABILIZARSE DURANTE ESTOS MESES. ESPEREMOS FACELO BEN XA QUE SABEDES QUE ESTÁ EN PERIGO DE EXTINCIÓN!!!!!!!!!!
SAEN TARTARUGAS DE TODAS PARTES E HOXE, 1 DE OUTUBRO DO 2012 FOI BRAIS QUEN TRUXO AS SÚAS E PUIDEMOS APRENDER MÁIS COUSAS DELAS.
PERO NESTE DÍA QUE NOS OCUPA HOUBO UNHA PREGUNTA QUE NON SOUBEMOS CONTESTAR POLO QUE TIVEMOS QUE RECURRIR A INTERNET: COMO NACEN AS TARTARUGAS???
DESCUBRIMOS QUE SON OVÍPARAS (XA O SABÍAN) E QUE A MAMÁ VAI Á PRAIA ONDE NACEU PARA POÑER OS SEUS PROPIOS OVOS NUN BURATO DUN METRO DE PROFUNDIDADE. CANDO XA NACEN AS TARTARUGAS TEÑEN QUE SAIR DO PROFUNDO BURATO E CHEGAR Ó MAR EVITANDO A CARANGUEXOS E GAIVOTAS!!! QUE DIFÍIIIIIIIIIIIIICIL!!!!!!!!!! ADEMÁIS DE TER MOITA FORZA PARA ADENTRARSE NO MAR SUPERANDO A FORZA DAS ONDAS. TODO UN PRODIXIO DA NATUREZA!!!
